Yorum

tonight . mood night . ►►

3 Yorum

Öyle bir anlattın ki şimdiye kadar Gabriel Amca, ne söylediysen inandım. Bugün ölüp gittiğin yere kırmızı Pazartesileri, hüzünlü orospuları ve yüzyıllık yalnızlığımı da götür, üstü bana kalsın. Bıraktıkların için çok teşekkürler #GabrielGarciaMarquez .. Seni seven hepimizin cennetindesin artık .. //

Öyle bir anlattın ki şimdiye kadar Gabriel Amca, ne söylediysen inandım. Bugün ölüp gittiğin yere kırmızı Pazartesileri, hüzünlü orospuları ve yüzyıllık yalnızlığımı da götür, üstü bana kalsın. Bıraktıkların için çok teşekkürler #GabrielGarciaMarquez .. Seni seven hepimizin cennetindesin artık .. //

2 Yorum

Ahh Kafka!

Ahh Kafka!

3 Yorum

►► içimde ki mezarlığa, içinizde ki mezarlıklara!

Yorum

►► ne küfürler ediyorum bi bilseniz!

8 Yorum

Klasik albüm kapakları Google’ın gerçek sokaklarında göründü.  / (Classic album covers in Google street.. )

1 Yorum

-I think all tomorrows fucked up! 

-do you think Morrisey?

120193 Yorum

buzz off!

buzz off!

Yorum

►►……. musical violence ! 

1 Yorum

… I’ve been waiting. patiently .

Yorum

Benim halim = Memleketin hali .. ►►

Yorum

Siyasetten bunaldim, gittim bugün limon-melisa aldim.. büyücek, mis gibi kokucak, çay olucak demlenicek yapraklari.. bekleriz efenim.. ^_^ 

#treelife #tree #vsco #vscophoto #balcoon #mylife #myhome #green #healthlife #health

Siyasetten bunaldim, gittim bugün limon-melisa aldim.. büyücek, mis gibi kokucak, çay olucak demlenicek yapraklari.. bekleriz efenim.. ^_^

#treelife #tree #vsco #vscophoto #balcoon #mylife #myhome #green #healthlife #health

4 Yorum

ya Sabahattin Ali bu sözleri yazmasaydı, ya Korhan Futacı bu şarkıyı söylemeseydi! 
yahut ben sevmeseydim derin derin!
.bi düşün!

1 Yorum

#tarihenot

2013 Mart ayinin son, Nisan’in ilk günü.. .. 

Kendini kaybetmiş insanların içinde kendimi aramaktan yorulduğum için İstanbul’dan istifa ettim. Kitaplarımın kıyafetlerimden daha fazla olduğu bir eşya toplama sakinliği. çok yorulmadan, usul usul.. diger yandan kendimden çok kedimi düşünüyor olmanın iç telaşı! “Yalnızlığa alışmışım, zor olmaz!” tesellisi tekrar tekrar içimde.

Ama kedi. “Düzeni bozuluyo hayvanın senin yüzünden!” söylentisi içime içime. Parmak hesabı yapıyorum bu sırada, bu taşındığım kaçıncı evim!. Kendimi bulamadığım için kızmadım, bunun için kızdığım kadar. Kedim. Eve gelince kapıda bekleyenim..

Eşyalarımı satmıştım geçen sene bugünden 3 gün önce. Pazarlık yaptım, anlaşamadık. Bedavaya gitti izlemediğim halde, arkadaşlarım gelince izlesinler diye aldığım 37 ekran, kırmızıya boyadığım televizyonum. Gitmeme daha 3 gün var. Rica ettim, uyumak için 1 koltuk bıraksınlar diye. Kırdılar ricamı. Hiçbir yerde kalmak istemiyor insan böyle günlerde. Ev gibisi yok çünkü. Boşta olsa güzel evim, Bostancı- adalar vapurunu görüyordu günde 6 sefer.. Kanepeye de gerek yokmuş zaten, vedalaşmak için, uyumamak gerekirdi. uyuyamadım..

Her evin bir köşesine yazdım, son evime de. “Moonyou buradaydı. 2013!”.

Fotoğraflar önemli. Ne çok biriktirmişim. İyi ki biriktirmişim. Hep baktım. Evin anahtarını teslim edene kadar iç hesaplar.. İstanbul’u, seneleri, zaferlerimi, kaybedişlerimi, yaşadığım bütün evleri, bedenleri, isimleri, bar taburelerini, gecenin ortalarını, sabaha karşıları, alamadığım karavanı, yediğim kazıkları, kazandığım dostlukları, beraber güldüğüm insanları, beni ağlatanları, sevdiğim adamları, beni yanlış zamanda seven adamları, sarhos olmayi, ancak sarhoş olunca söylediğim şarkıları, nereye gittiğini önemsemeden, jetonum bitene kadar önüme gelen otobüsle şehir turu yapmayı, evinin oda kapılarını kapatmadan ağlayabilmenin rahatlığını, yemek yapmayı sevmemenin benim icin en büyük cezalandırma, kanepede uyuyakalmanın en büyük özgürlük olduğunu, konserleri, festivalleri, İstiklal’i, yokuşlari, bir şehirde ayakta durmayı, sokaklarinda kaybolmayi, kalabalıklar içinde yalnız olmayı .. nasıl büyüdüğümü, içten içe nasıl öldüğümü… şimdi unutmasam da, unutucam zamanla. Yaş aldıkça.. ama daha değil. henüz değil.

Bugün, 10 sene yalnız geçen bir hayata, bir şehire, kucağımda ev arkadaşım kedimle, içimden kanata kanata çıkarılmaya çalışılmış ama başarılamamış bir iyimserlikle, kanayan yerlerime yer eden izlerimle veda edişimin sene-i devriyesi.. yine bir bukle küfürle kutluyorum.. 

Heryerine kodumun hayatı; artık daha da yükseklere uçabilirim sayende, eğer istersem.

Ama istemiyorum. İyi böyle!

 

Yorum

…”alınacak dersler var, sorulacak sorular..” ama benim halaa umudum _______ ? neyse. zamanla!

Beğendiklerim

Takip ettiklerim